هیچ چیزی برای یه صاحب حیوون نگرانکنندهتر از این نیست که ببینه عزیزش لب به غذا نمیزنه. ظرف غذا پر میمونه، تشویقی از دهنش میافته و اون نگاه پر از اشتیاق همیشگی جای خودش رو به بیتفاوتی داده. بیاشتهایی یا آنورکسی توی حیوانات میتونه یه لجبازی ساده باشه، ولی بیشتر وقتا یه فریاد خاموش برای کمکخواستنه. مخصوصاً توی گربهها، نخوردن غذا حتی برای ۲۴ ساعت میتونه به یه وضعیت مرگبار به نام کبد چرب منجر بشه. توی این راهنما دستتون رو میگیریم و بهتون میگیم کی باید نگران بشین و چطور حیوون بیاشتهای خونگی رو دوباره پای ظرف غذا بیارین.
بیاشتهایی یه علامته، نه یه بیماری مستقل. مثل تب میمونه که میگه یه جای کار میلنگه. لیست علتهای بالقوهاش از یه گرما زدگی ساده تا سرطان طولانیه. نکته کلیدی: حواستون به علائم همراه باشه. بیاشتهایی تنها با بیاشتهایی همراه با استفراغ یا بیحالی فرق داره. بیاین علتها رو موشکافی کنیم.
اولین جایی که باید بگردین، دهن و دستگاه گوارشه. یه دندون شکسته، آبسه لثه یا زخم دهان میتونه عمل ساده جویدن رو به یه شکنجه تبدیل کنه. گربههای مسن معمولاً دچار تحلیل لثه (FORLs) میشن که فوقالعاده دردناکه. گاستریت (التهاب معده)، زخم مری، اسهال مزمن یا انسداد روده ناشی از گلوله مو (hairball) هم با ایجاد تهوع، میل به غذا رو صفر میکنن. حیوونی که گرسنه میاد سمت ظرف غذا، بو میکنه و بعد عقب میکشه، معمولاً مشکلش دهانی یا تهوع ناشی از بوی غذاست.
وقتی کلیهها از کار میافتن، سموم اورمیک توی خون جمع میشه و مغز رو مسموم میکنه. نتیجه: تهوع مزمن و بیاشتهایی. نارسایی کبد هم با تجمع صفرا و یرقان (زردی) همراهه. پانکراتیت (التهاب لوزالمعده) فوقالعاده دردناکه و با استفراغ، دلدرد و بیاشتهایی کامل خودش رو نشون میده. این بیماریها با یه آزمایش خون ساده قابل تشخیص هستن. برای گربههای مسن و سگهای بالای ۷ سال، چکاپ دورهای کلیه و کبد میتونه قبل از بروز بیاشتهایی، بیماری رو لو بده.
هر عفونتی که باعث تب بشه، اشتها رو کم میکنه. پنلوکوپنی در گربهها، پاروویروس در سگها، سرفه لانهای و عفونتهای رحمی (پیومترا) در مادههای عقیمنشده همگی با بیاشتهایی همراهن. عفونتهای مزمن مثل FIP در گربهها (پریتونیت عفونی) با تب خفیف مقاوم و کاهش وزن پیشرونده خودش رو نشون میده. اگه بیاشتهایی با ترشحات چشمی-بینی، عطسه یا سرفه همراهه، احتمال عفونت تنفسی بالاست.
حیوانات خانگی به شدت به روتین وابستهان. عوض کردن خونه، تولد نوزاد، اضافه شدن حیوون جدید، بازسازی خونه یا حتی تغییر جای ظرف غذا میتونه استرس ایجاد کنه. گربهها مخصوصاً موجودات حساسی هستن و ممکنه در اعتراض به مارک جدید خاک گلدون اعتصاب غذا کنن! افسردگی هم در حیوانات واقعیه. سگی که همراه قدیمیش رو از دست داده یا گربهای که صاحبش رفته مسافرت، ممکنه برای چند روز گوشهگیر و بیاشتها بشه. مشاوره دامپزشکی میتونه راهکارهای کاهش استرس رو بهتون بده.
بعد از واکسیناسیون، مخصوصاً در بچه گربهها و تولهها، بیاشتهایی ۲۴ تا ۴۸ ساعته طبیعیه. سیستم ایمنی مشغول ساختن آنتیبادی و بدن کمی تب داره. داروهای مسکن، آنتیبیوتیکها، داروهای ضدتشنج و شیمیدرمانی همگی میتونن تهوع و بیاشتهایی بدن. اگه داروی جدید شروع کردین و حیوون غذا نمیخوره، با دامپزشک تماس بگیرین، شاید نیاز به تغییر دوز یا تعویض دارو باشه.
بعضی وقتا مشکل پزشکی نیست؛ حیوون یاد گرفته که اگه غذا نخوره، شما غذای بهتری میدین. این چرخه تشویقی رو خودمون ناخواسته میسازیم. سگی که میدونه اگه به غذای خشکش لب نزنه، مرغ و برنج گیرش میاد، حرفهای بازی میکنه. گربهها استاد این بازین. راه حل: قانون ۲۰ دقیقه. غذا رو بذارین و بعد از ۲۰ دقیقه برش دارین. وعده بعد دوباره همون رو بدین. حیوون سالم جلوی گرسنگی تسلیم میشه. البته اول باید مطمئن بشین که واقعاً بدغذاییه، نه بیماری.
کمکاری تیروئید در سگها متابولیسم رو کند میکنه و اشتها رو کم. پرکاری تیروئید در گربهها اما برعکسه (اشتها زیاده ولی وزن کم میشه). بیماری کوشینگ و دیابت کنترلنشده هم روی اشتها تاثیر میذارن. سرطانها (مخصوصاً لنفوم و تومورهای دستگاه گوارش) با ترشح فاکتورهای التهابی، اشتها رو سرکوب میکنن و باعث کاهش وزن سریع میشن. کاهش وزن همراه با بیاشتهایی همیشه یه پرچم قرمزه.
اینو بدونین که بیاشتهایی در گربه بسیار خطرناکتر از سگه. بدن گربه طوری طراحی شده که مدام چربیسوزی کنه و اگه غذاش قطع بشه، کبدش غرق چربی میشه (هپاتیک لیپیدوزیس). فقط ۴۸ ساعت گرسنگی میتونه گربه رو بکشه. سگها ذخایر بهتری دارن، ولی بیاشتهایی در سگ هم اگه با استفراغ و اسهال همراه باشه، سریع کمآبی میده. تولهها و بچه گربهها هم به دلیل نداشتن ذخیره گلیکوژن، خیلی زود دچار افت قند و تشنج میشن.
اول مطمئن بشین که بیاشتهایی منشا پزشکی نداره. اگه حیوون سرحاله و فقط لجبازی میکنه، این ترفندها رو امتحان کنین:
غذای خیس یا کنسرو رو ۱۰ ثانیه توی مایکروویو گرم کنین (نه داغ!). گرمای ملایم بوی غذا رو آزاد میکنه و اشتها رو تحریک. چند قطره عصاره مرغ یا تن ماهی (بدون نمک و روغن) روی غذا بچکونین. پودر پروبیوتیک با طعم مرغ هم میتونه وسوسهکننده باشه. برای گربهها، پودر مخمر آبجو (بروئرز ییست) جادو میکنه.
گاهی مشکل از طعم نیست، از بافت غذاست. غذای خشک رو با آب گرم نرم کنین. غذای خیس رو به صورت پوره دربیارین. دانههای درشت غذای خشک رو با غذای کوچیکتر یا کنسرو جایگزین کنین. گربههایی که مشکل دندانی دارن، غذای موسمانند (پاته) رو بهتر میخورن.
یه ذره غذا روی انگشتتون بذارین و به لب یا لثه حیوون بمالین. طعمش رو بچشه، ممکنه تحریک بشه به خوردن. از قاشق یا سرنگ (بدون سوزن) برای دادن مقدار کم استفاده کنین. تشویقیهای نرم و خوشمزه (مثل تکههای کوچیک مرغ) رو قاطی غذای معمولی کنین. وعدههای غذایی رو کوچیک و مکرر کنین (هر ۳-۴ ساعت یه وعده کم).
ظرف غذا رو از کنار ظرف آب و خاک گلدون دور کنین (گربهها از بوی خاک کنار غذا بدشون میاد). جای ظرف رو عوض کنین؛ شاید جای فعلی پرتردد یا پرسروصداست. برای گربهها، ظرفهای کم عمق بخرین که سبیلهاشون به لبهها نخوره (استرس سبیلی). اگه چندتا حیوون دارین، جداگانه بهشون غذا بدین تا استرس رقابت نباشه.
بله، برای گربهها ۲۴ ساعت نخوردن میتونه شروع یه وضعیت خطرناک باشه. گربهها به سرعت دچار کبد چرب (هپاتیک لیپیدوزیس) میشن که اگه درمان نشه، کشندهست. اگه گربهتون ۲۴ ساعت لب به غذا نزده، اول با غذاهای خوشمزه و گرم امتحان کنین. اگه همچنان نخورد، دیگه منتظر نمونین و به دامپزشک مراجعه کنین. مخصوصاً اگه گربه چاق بوده و حالا غذا نمیخوره، خطر کبد چرب بالاتره.
یه تست ساده: تشویقی مورد علاقهش رو بهش بدین. اگه با اشتیاق خورد، احتمالاً بدغذا شده. ولی اگه حتی تشویقی رو هم رد کرد، بوی غذا اذیتش میکنه، از ظرف غذا عقب میکشه یا همراه با علائم دیگهای مثل بیحالی، استفراغ، اسهال یا تب هست، مشکل پزشکیه. سگ سالم ممکنه یه وعده غذا نخوره، ولی دو وعده پشت سر هم رو نه. قانون ۲۰ دقیقه رو اجرا کنین و اگه جواب نداد، دامپزشک.
غذای خیس رو گرم کنین تا بوش پخش بشه. پودر مخمر آبجو (بروئرز ییست) رو روی غذا بپاشین. از غذای پاته (موس مانند) استفاده کنین. با انگشت یه ذره غذا رو به لثه یا دهنش بمالین. عصاره تن ماهی بدون نمک یا آب مرغ بدون ادویه رو روی غذا بریزین. ظرف غذا رو تمیز کنین و جای جدید بذارین. اگه هیچکدوم جواب نداد، محرکهای اشتهای تجویزی مثل میرتازاپین فقط با دستور دامپزشک.
بله، بیاشتهایی خفیف و ۲۴ ساعته بعد از واکسیناسیون، مخصوصاً در تولهها و بچه گربهها، نسبتاً طبیعیه. بدن در حال ساختن آنتیبادی و ممکنه کمی تب خفیف داشته باشه. حیوون رو آروم نگه دارین، آب تازه جلوش بذارین و غذای نرم و کمحجم بدین. اگه بیاشتهایی بیشتر از ۴۸ ساعت طول کشید، استفراغ اضافه شد یا بیحالی شدید دیدین، حتماً به دامپزشکی که واکسن رو زده اطلاع بدین، چون ممکنه واکنش آلرژیک باشه.
لیست بلندبالاییه: نارسایی کلیه (خصوصاً در گربههای مسن)، کبد چرب، پانکراتیت، انسداد روده، عفونتهای ویروسی (پاروو، پنلوکوپنی، FIP)، پیومترا (عفونت رحم)، دیابت کنترلنشده، کمکاری تیروئید، مشکلات دندانی (آبسه، تحلیل لثه)، و متاسفانه سرطانها. به همین دلیله که بیاشتهایی طولانی رو نباید سرسری گرفت. یه آزمایش خون ساده میتونه خیلی از این موارد رو سریع تشخیص بده.
🐾 نیاز به مشاوره دامپزشکی داری؟
همین حالا مشاوره بگیر