دکتر سارا احمدی
دکتر لیلا بهرامی
دکتر نگار آزموده
همین حالا مشاوره دامپزشکی آنلاین بگیرید
مشاهده مشاوران

درماتیت آکرال لیسیدن (Lick Granuloma) در سگ | پاتوفیزیولوژی، تشخیص و درمان

خلاصه: درماتیت آکرال لیسیدن (Acral Lick Dermatitis) که به گرانولومای لیسیدن (Lick Granuloma) نیز معروف است، یک بیماری پوستی مزمن، مقاوم به درمان و ناتوان کننده در سگ هاست که با لیسیدن وسواسی و مداوم یک ناحیه از اندام (معمولا مچ دست یا قوزک پا) شروع شده و منجر به پلاک یا ندول سفت، برجسته، بدون مو، زخمی و با حاشیه هیپرپیگمانته میشود. این بیماری در نژادهای بزرگ و فعال مانند دوبرمن پینچر، گلدن رتریور، لابرادور رتریور، ژرمن شپرد، گریت دین و باکسر شایع تر است. پاتوفیزیولوژی آن پیچیده و چندعاملی (Multifactorial) است و عوامل فیزیکی (تروما)، عصبی (نوروپاتی)، روانی (اضطراب، بی حوصلگی، وسواس)، آلرژیک (<a href="/disease/canine-atopic-dermatitis/">درماتیت آتوپیک</a>، <a href="/disease/food-allergy-dog-cat/">آلرژی غذایی</a>) و عفونی (عفونت عمقی باکتریایی و قارچی ثانویه) در آن دخیل هستند. تشخیص بر اساس ظاهر بالینی کلاسیک (پلاک سفت و برجسته روی مچ دست)، رد علل زمینه ای (رادیوگرافی برای بررسی استئومیلیت، بیوپسی برای افتراق از تومورها) و شرح حال دقیق است. درمان چندوجهی شامل: کنترل خارش و التهاب (کورتیکواستروئیدهای موضعی یا سیستمیک، سیکلوسپورین، Cytopoint/Apoquel)، آنتی بیوتیک طولانی مدت (۴-۸ هفته) برای عفونت عمقی، مدیریت رفتار (داروهای ضداضطراب مثل کلومیپرامین یا فلوکستین، افزایش فعالیت و غنی سازی محیط)، و موانع فیزیکی (بانداژ، قلاده الیزابت). در این مقاله از پت منتور، همه چیز را تخصصی بررسی میکنیم.

سگ ۶ ساله تون از نژاد دوبرمن، چند ماهیه که وسواس گونه مچ دست راستش را میلیسد. اول یه قرمزی ساده بود، ولی الان یه توده سفت، برجسته، بدون مو و زخمی به اندازه یه گردو روی مچ دستش دراومده که مدام روش زخم باز میشه، خونریزی میکنه، و خوب نمیشه. هر بار با پماد و آنتی بیوتیک بهتر میشه، ولی بمحض اینکه حواسش به همون نقطه جلب میشه، دوباره شروع به لیسیدن میکنه. میبرینش دامپزشکی، دامپزشک میگه: "درماتیت آکرال لیسیدن (Acral Lick Dermatitis) یا همون Lick Granuloma داره." درماتیت آکرال لیسیدن یک بیماری پوستی مزمن، مقاوم به درمان و فوق العاده آزاردهنده برای سگ و صاحب است. مشخصه اصلی آن: لیسیدن وسواسی، مداوم و متمرکز روی یک نقطه از بدن (معمولا مچ دست، قوزک پا، یا متاتارس) است که منجر به یه ضایعه پوستی برجسته، سفت، بدون مو، زخمی و با حاشیه تیره (هیپرپیگمانته) میشود. کلمه "Acral" به معنی "انتها" (Distal Extremity) و "Lick Granuloma" به معنی "توده التهابی ناشی از لیسیدن" است. این بیماری یه چرخه معیوب (Vicious Cycle) ایجاد میکند: یه محرک اولیه (مثلا یه زخم کوچیک، نیش حشره، یا درد مفصل) باعث لیسیدن میشود. لیسیدن مداوم، پوست را ملتهب و زخمی میکند. التهاب و زخم، باعث خارش و درد میشود. خارش و درد، لیسیدن را تشدید میکند. این چرخه ادامه پیدا کرده و ضایعه بزرگ و بزرگتر میشود. نکته کلیدی: این بیماری صرفا یه مشکل پوستی نیست، بلکه یه اختلال روانی-پوستی (Psychodermatologic Disorder) است که شباهت زیادی به اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) در انسان دارد. در بسیاری از سگ ها، لیسیدن وسواسی حتی پس از بهبود کامل زخم و التهاب ادامه میابد (جزء عادتی و رفتاری). به همین دلیل، درمان موفق نیازمند رویکرد چندوجهی (Multimodal) شامل درمان ضایعه پوستی، درمان عفونت ثانویه، کنترل التهاب، و مدیریت رفتار وسواسی است. بیاین این بیماری پیچیده را عمیق بررسی کنیم.

پاتوفیزیولوژی: چرخه معیوب لیسیدن

محرک اولیه (Trigger)

  • هر عاملی که توجه سگ را به یه نقطه از اندام جلب کند و باعث لیسیدن شود، میتواند محرک اولیه باشد: یه زخم کوچیک یا خراش، نیش حشره، درد مفصل یا استخوان (مثلا آرتروز مچ دست)، جسم خارجی (خار، تیغ علف)، درماتیت آتوپیک (آلرژی محیطی)، آلرژی غذایی، یا حتی یه عفونت قارچی سطحی. گاهی هیچ محرک فیزیکی یافت نمیشود و محرک اولیه کاملا روانی است (بی حوصلگی، اضطراب جدایی، استرس مزمن).

چرخه خارش-لیسیدن-التهاب (Itch-Lick-Inflammation Cycle)

  • لیسیدن مداوم باعث تخریب مکانیکی اپیدرم و درم میشود. زخم ایجاد شده، پایانه های عصبی آزاد (Free Nerve Endings) را تحریک کرده و پیام خارش (از طریق فیبرهای C غیرمیلینه) و درد (از طریق فیبرهای A-delta میلینه) به مغز میفرستد. همزمان، لیسیدن باعث آزادسازی نوروپپتیدها (Substance P، CGRP) از پایانه های عصبی پوست میشود که خود باعث التهاب نوروژنیک (Neurogenic Inflammation)، وازودیلاتاسیون و خارش بیشتر میشوند. همچنین لیسیدن مداوم، سد دفاعی پوست را مختل کرده و باکتری های فلور طبیعی دهان سگ (استافیلوکوک، پاستورلا، فوزوباکتریوم) را به عمق درم تلقیح میکند. نتیجه: فوکولیت (التهاب فولیکول مو) و سلولیت (التهاب بافت همبند) عمقی و مزمن. در مراحل مزمن، فیبروز (تکثیر بافت همبند) و هیپرپلازی اپیدرم (ضخیم شدن پوست) رخ داده و ضایعه به یه پلاک یا ندول سفت و برجسته تبدیل میشود.

جزء روانی (Psychogenic Component) - OCD سگی

  • در بسیاری از سگ های مبتلا به Lick Granuloma، لیسیدن وسواسی حتی پس از بهبود کامل زخم و التهاب ادامه میابد. این نشان میدهد که رفتار لیسیدن از کنترل فیزیولوژیک خارج شده و به یه عادت وسواسی (Compulsive Disorder) شبیه به OCD در انسان تبدیل شده است. لیسیدن وسواسی باعث آزادسازی اندورفین (Endorphins) در مغز میشود که اثر ضد درد و آرامبخشی دارد. سگ یاد میگیرد که لیسیدن باعث میشود "احساس بهتری" داشته باشد (تقویت مثبت). بنابراین حتی در غیاب محرک اولیه، سگ برای کسب حس آرامش ناشی از اندورفین، به لیسیدن ادامه میدهد. این مکانیسم شبیه به خودزنی (Self-mutilation) در انسان است. نژادهای مستعد: دوبرمن پینچر، گلدن رتریور، لابرادور رتریور، ژرمن شپرد، گریت دین، باکسر، وایمارانر. این نژادها شخصیت فعال، باهوش و مستعد اضطراب و بی حوصلگی دارند.

علائم بالینی

  • پلاک یا ندول منفرد، سفت، برجسته، بدون مو (Alopecic)، با حاشیه هیپرپیگمانته (تیره).
  • محل: اندام های حرکتی (مچ دست یا قوزک پا شایع ترین)، گاهی متاتارس یا متاکارپ.
  • سطح ضایعه: زخمی (Ulcerated)، مرطوب، پوشیده از دلمه یا بافت گرانوله.
  • لیسیدن وسواسی و مداوم (سگ ساعت ها مشغول لیسیدن ضایعه است).
  • در موارد مزمن و درمان نشده، ممکن است استئومیلیت (عفونت استخوان) زیرین ایجاد شود.

تشخیص

  • تشخیص عمدتا بالینی (ظاهر کلاسیک ضایعه + شرح حال لیسیدن وسواسی).
  • رادیوگرافی: برای بررسی درگیری استخوان (استئومیلیت، پریوستیت).
  • بیوپسی پوست (Punch Biopsy): برای رد تومورها (تومور ماست سل، تومور سلول بازال، کارسینوم سلول سنگفرشی).
  • کشت باکتریایی و آنتی بیوگرام: برای شناسایی باکتری های عامل عفونت عمقی.

درمان (چندوجهی — Multimodal ضروری است!)

۱. کنترل عفونت

  • آنتی بیوتیک طولانی مدت (۴-۸ هفته) بر اساس کشت و آنتی بیوگرام. انتخاب های رایج: سفالکسین، آموکسی سیلین-کلاوولانات، کلیندامایسین، یا فلوروکینولون ها.

۲. کنترل التهاب و خارش

  • کورتیکواستروئیدهای موضعی قوی (بتامتازون، فلوئوسینولون استوناید) + بانداژ (Contact Bandaging). تزریق داخل ضایعه تریامسینولون (Intralesional Corticosteroid). کورتیکواستروئیدهای سیستمیک (پردنیزولون) در موارد شدید. Cytopoint یا Apoquel.

۳. مدیریت رفتار (Behavioral Modification) - حیاتی ترین بخش!

  • داروهای ضداضطراب و ضد وسواس: کلومیپرامین (Clomipramine/Clomicalm) یا فلوکستین (Fluoxetine/Prozac). مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI). افزایش فعالیت فیزیکی و ذهنی (پیاده روی طولانی، بازی، اسباب بازی های پازلی). غنی سازی محیط. موانع فیزیکی: قلاده الیزابت (E-collar)، بانداژ، جوراب محافظ.

چه زمانی فوراً به دامپزشک مراجعه کنیم؟

  • توده ای که بسرعت در حال رشد است (احتمال تومور).
  • لنگش شدید و دردناک (احتمال استئومیلیت).
  • خونریزی شدید و کنترل نشده از ضایعه.

مطالب مرتبط

سوالات متداول

❓ Lick Granuloma در سگ چیه و چه شکلیه؟

درماتیت آکرال لیسیدن (Acral Lick Dermatitis) یا Lick Granuloma یک بیماری پوستی مزمن است که در اثر لیسیدن وسواسی و مداوم یک نقطه از اندام (معمولا مچ دست یا قوزک پا) ایجاد میشود. ضایعه بصورت یک پلاک یا ندول منفرد، سفت، برجسته، بدون مو، زخمی و با حاشیه تیره (هیپرپیگمانته) روی مچ دست یا قوزک پا ظاهر میشود. این بیماری در نژادهای بزرگ و فعال (دوبرمن، گلدن رتریور، لابرادور، ژرمن شپرد، گریت دین، باکسر) شایع تر است. پاتوفیزیولوژی آن چندعاملی است و شامل چرخه معیوب خارش-لیسیدن-التهاب همراه با جزء روانی (رفتار وسواسی شبیه OCD در انسان) میشود.

❓ چرا سگ من وسواس گونه پاش رو میلیسه؟

لیسیدن وسواسی اندام در سگ ها (Lick Granuloma) علل متعددی دارد: ۱) محرک اولیه فیزیکی: یه زخم کوچیک، نیش حشره، درد مفصل (آرتروز)، جسم خارجی، آلرژی پوستی (<a href='/disease/canine-atopic-dermatitis/'>درماتیت آتوپیک</a>، <a href='/disease/food-allergy-dog-cat/'>آلرژی غذایی</a>). ۲) محرک روانی: بی حوصلگی، اضطراب جدایی، استرس مزمن، عدم فعالیت کافی. ۳) مکانیسم اعتیاد به اندورفین: لیسیدن باعث آزادسازی اندورفین (ماده شبه مرفین طبیعی بدن) در مغز میشود که حس آرامش و سرخوشی ایجاد میکند. سگ یاد میگیرد که با لیسیدن میتواند این حس را دوباره تجربه کند و این رفتار تقویت میشود (چرخه اعتیاد). به همین دلیل، حتی پس از بهبود زخم، لیسیدن ادامه میابد.

❓ درمان Lick Granuloma چقدر طول میکشه و آیا درمان قطعی داره؟

درمان Lick Granuloma طولانی مدت (چند ماه) و نیازمند صبر و پشتکار است. این بیماری درمان آسانی ندارد و عود (Relapse) شایع است. درمان چندوجهی شامل: ۱) آنتی بیوتیک طولانی مدت (۴-۸ هفته) برای عفونت عمقی باکتریایی. ۲) کورتیکواستروئیدهای موضعی (پماد قوی + بانداژ) یا تزریق داخل ضایعه برای کاهش التهاب. ۳) داروهای ضداضطراب و ضد وسواس (کلومیپرامین یا فلوکستین) برای کنترل جزء روانی. ۴) موانع فیزیکی (قلاده الیزابت) برای شکستن چرخه لیسیدن. ۵) افزایش فعالیت فیزیکی و غنی سازی محیط. موفقیت درمان نیازمند اجرای همزمان همه این موارد است.

❓ آیا Lick Granuloma میتونه سرطان باشه؟

خود Lick Granuloma یک ضایعه التهابی و خوش خیم است و سرطان نیست. ولی ضایعات مزمن و درمان نشده، در موارد نادر ممکن است دچار ترانسفورماسیون بدخیم به کارسینوم سلول سنگفرشی (Squamous Cell Carcinoma) شوند (Marjolin's Ulcer). همچنین، برخی تومورهای پوستی مثل <a href='/disease/mast-cell-tumor-dog-cat/'>تومور ماست سل</a> و <a href='/disease/basal-cell-tumor-dog-cat/'>تومور سلول بازال</a> میتوانند شبیه Lick Granuloma به نظر برسند. بنابراین هر ضایعه مزمن و مقاوم به درمان باید با بیوپسی (نمونه برداری) بررسی شود.

❓ آیا Lick Granuloma در گربه هم دیده میشه؟

خیر. درماتیت آکرال لیسیدن (Lick Granuloma) یک بیماری منحصرا سگی است و در گربه ها دیده نمیشود. در گربه ها، لیسیدن وسواسی معمولا بصورت <a href='/disease/eosinophilic-granuloma-complex-cats/'>کمپلکس گرانولومای ائوزینوفیلیک (EGC)</a> یا آلوپسی سایکوژنیک (ریزش موی ناشی از استرس) تظاهر میکند. ضایعات مشابه Lick Granuloma در گربه بسیار نادر است و در صورت مشاهده، باید از نظر تومورها بررسی شود.

🐾 نیاز به مشاوره دامپزشکی داری؟

همین حالا مشاوره بگیر