اگه سگتون مدام خودش رو میخارونه، میلیسه یا کف زمین رو گاز میگیره، بدونین که این یه رفتار عادی نیست و نباید نادیده گرفته بشه. خارش مزمن میتونه خیلی زود به زخمهای پوستی، التهاب و قرمزی شدید پوست و عفونتهای ثانویه تبدیل بشه که درمان رو سختتر میکنه. خوشبختانه با شناخت علت اصلی خارش، میشه خیلی از این مشکلات رو در نطفه خفه کرد و آرامش رو به پوست سگتون برگردوند. توی این راهنما قراره دستتون رو بگیریم و قدمبهقدم از تشخیص علت تا درمان و پیشگیری همراهتون باشیم.
خارش سگ یه بیماری خاص نیست، بلکه یه علامته که مثل نوک کوه یخ میمونه و میتونه کلی علت پنهان داشته باشه. از انگلهای ریز میکروسکوپی گرفته تا حساسیتهای غذایی پیچیده، همه میتونن سگ بیچاره رو کلافه کنن. نکته مهم اینه که تا علت اصلی رو پیدا نکنین، درمانهای موضعی فقط مسکن موقتی هستن و مشکل دوباره عود میکنه. بیاین ببینیم شایعترین مقصرها کیان.
ککها بدون شک شایعترین علت خارش ناگهانی و شدید در سگها هستن. بزاق کک یه ماده حساسیتزای قوی داره که میتونه حتی با یه گزش ساده، سگ رو تا چند روز درگیر خارش دیوانهکننده کنه. نکته ترسناک اینجاست که لازم نیست حتما سگتون پر از کک باشه؛ گاهی یه دونه کک هم برای یه سگ حساس کافیه تا یه فاجعه پوستی به پا کنه. جربها یا همون مایتهای میکروسکوپی مثل جرب سارکوپتیک هم بدتر عمل میکنن و با تونل زدن زیر پوست، خارشی ایجاد میکنن که معمولاً شبها بدتر میشه و حتی ممکنه به شما هم منتقل بشه. اگه سگتون کف دست و پا، گوشها یا آرنجش رو بیوقفه میخارونه، حتما به فکر گزش و آلودگی انگلی باشین.
خیلی از صاحبان سگ باور نمیکنن که غذای محبوب سگشون میتونه عامل اصلی عذابش باشه، ولی آلرژی غذایی یکی از سه علت اصلی خارشه. برخلاف تصور عموم، آلرژی غذایی معمولاً یه واکنش فوری نیست و ممکنه ماهها بعد از مصرف یه پروتئین خاص مثل مرغ، گوشت گاو، یا حتی برنج خودش رو نشون بده. علائم کلاسیکش شامل خارش متقارن هر دو طرف بدن، مشکلات گوارشی مثل اسهال، لیسیدن بیش از حد پنجهها و عفونتهای مکرر گوشه. بهترین راه تشخیص، حذف آلرژنهای مشکوک و رفتن روی یه رژیم محدود و ضدحساسیت زیر نظر دامپزشکه.
گاهی باکتریها و قارچها از فرصتطلبی پوست آسیبدیده سواستفاده میکنن و آتیش خارش رو شعلهورتر میکنن. عفونت قارچی مالاسزیا یه مخمر طبیعیه که روی پوست زندگی میکنه، ولی وقتی پوست چرب میشه یا رطوبت بالا میره، این قارچ دیوونه میشه و تکثیر انفجاری پیدا میکنه. نتیجه؟ بوی بد، خارش وحشتناک مخصوصاً توی چینهای پوستی و تیره شدن پوست. عفونتهای پوستی مثل پیودرما هم که با چرک و دَلَمههای چسبناک همراهن، نیاز به آنتیبیوتیک تجویزی دارن و درمان خونگی به تنهایی کافی نیست.
درست مثل آدمها که به گرده گیاهان حساسیت دارن، سگها هم میتونن از آلرژنهای موجود در هوا مثل گرده چمن، قارچهای محیطی یا گرد و غبار خونه رنج ببرن. این نوع آلرژی معمولاً فصلیه، ولی به مرور زمان ممکنه کل سال رو درگیر کنه. الگوی خارشش خیلی مشخصه: شکم، زیر بغل، کشاله ران و مخصوصاً گوشها رو هدف میگیره. این سگها معمولاً از تولگی علائمی مثل جویدن پنجهها دارن و با افزایش سن بدتر میشن. کنترل این شرایط یه ماراتنه، نه دو سرعت، و نیاز به صبر و مشاوره دامپزشکی آنلاین یا حضوری داره.
هوای خشک زمستون، کمبود اسیدهای چرب ضروری مثل امگا ۳ و امگا ۶ و مصرف غذاهای کمکیفیت میتونه پوست رو به یه بیابون خشک تبدیل کنه. پوست خشک خاصیت ارتجاعی خودش رو از دست میده، پوستهپوسته میشه و میخاره. این مشکل برخلاف بقیه علتها معمولاً با خارش ملایمتر و شورههای ریز همراهه. یه رژیم غذایی متعادل با مکملهای روغن ماهی اغلب معجزه میکنه.
بعضی وقتا مشکل از پوست نیست و مقصر اصلی یه اختلال داخلی بدنه. کمکاری تیروئید باعث تنبلی متابولیسم و نازک شدن پوست میشه و خارش و ریزش موی متقارن میاره. بیماری کوشینگ هم با ترشح بیش از حد کورتیزول، پوست رو نازک، شکننده و مستعد عفونت میکنه. این بیماریها معمولاً با علائم عمومی مثل افزایش وزن، بیحالی، استفراغ گاهبهگاه و تشنگی بیش از حد همراهن و فقط با آزمایش خون قابل تشخیص هستن.
خارش به تنهایی یه زنگ خطره، ولی وقتی با این علائم همراه بشه، نشونههای دقیقتری از علت اصلی بهتون میده. حواستون به تکتک اینا باشه تا بتونین شرح حال کاملی به دامپزشک بدین:
قبل از هر چیز بدونین که درمانهای خونگی فقط برای کنترل موقت علائم طراحی شدن و جای تشخیص علت اصلی رو نمیگیرن. ولی خب، نصفهشب که سگتون بیقراره، این راهکارها میتونن آرومش کنن تا صبح برسین به دامپزشکی.
شامپوهای کلوئیدال جو دوسر یه نعمت الهی برای پوست ملتهبن. این شامپوها چربی طبیعی پوست رو از بین نمیبرن و مثل یه لایه محافظ رو پوست میشینن. آب رو ولرم بگیرین (نه داغ که التهاب رو بدتر میکنه) و بذارین شامپو ۱۰ دقیقه روی پوست بمونه. هفتهای ۲ بار حمام میتونه معجزه کنه. به هیچ وجه از شامپوی انسانی استفاده نکنین، چون PH پوست سگ فرق داره.
سرما دشمن خارشه. یه حوله تمیز رو با آب سرد خیس کنین و ۵ دقیقه روی ناحیه خارشدار بذارین. این کار بیحسی موضعی ایجاد میکنه و عروق رو منقبض میکنه. چای سبز سرد شده هم آنتیاکسیدان و خاصیت ضدالتهاب داره و میتونین با یه پد پنبهای روی پوست بزنین. فقط حواستون باشه که ناحیه خیس رو خوب خشک کنین تا خودش باعث عفونت قارچی نشه.
اگه خارش سگتون مزمنه، حتماً از مکمل روغن ماهی استفاده کنین. اسیدهای چرب EPA و DHA التهاب رو از درون بدن خاموش میکنن. دوز مناسب برای سگها حدود ۱۰۰ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدنه. اثر این مکملها تدریجیه و باید حداقل ۶ تا ۸ هفته مصرف بشه تا نتیجه رو ببینین.
برای یه مدت محدود (مثلاً ۸ هفته) برین سراغ یه پروتئین جدید که سگتون قبلاً نخورده؛ مثل گوشت گوزن، بلدرچین یا ماهی تن. همه تشویقیها و غذاهای انسانی رو قطع کنین. این رژیم محدود به دستگاه گوارش استراحت میده و اگه مشکل آلرژی باشه، خارش به وضوح کم میشه. یادتون باشه این کار رو حتماً با راهنمایی دامپزشک انجام بدین.
اینو جدی بگیرین: زبون و ناخن سگ پر از باکتریه. هر بار خاروندن یا لیسیدن زخم، اون رو بدتر میکنه و چرخه خارش-خاروندن-عفونت رو میسازه. تا وقتی درمان اصلی اثر کنه، با یه قلاده الیزابت (کله کدو تنبلی) جلوی دسترسی سگ رو به زخمها بگیرین. اشکال نداره چند روز ناراحت باشه، بهتر از اینه که کار به درمان آنتیبیوتیکی بکشه.
همیشه گفتیم پیشگیری بهتر از درمانه، مخصوصاً توی مشکلات پوستی که گاهی درمانشون ماهها طول میکشه. با اجرای این چندتا راهکار ساده، پوست سگتون رو ضدضربه میکنین:
اگه این مقاله براتون مفید بود، حتماً مطالب زیر رو هم که توسط تیم دامپزشکی پت منتور نوشته شدن بخونین:
بله، خارش سگ گاهی ریشه عصبی داره. وقتی سگ دچار اضطراب جدایی یا استرس میشه، لیسیدن وسواسی و جویدن پنجهها یه رفتار خودآرامبخشی محسوب میشه. این رفتار به مرور تبدیل به عادت میشه و حتی در نبود استرس هم ادامه پیدا میکنه. درمان این نوع خارش معمولاً ترکیبی از اصلاح رفتاری، افزایش فعالیت فیزیکی و گاهی داروهای ضداضطرابه.
سرکه سیب رقیقشده با آب (نسبت ۱ به ۱) خاصیت ضدقارچ و ضدباکتری ملایم داره و میتونه خارش رو تسکین بده، ولی فقط روی پوست سالم و بدون زخم باز مجازه. ریختن سرکه روی زخم یا پوست ملتهب مثل آتیش ریختن روی بنزین میمونه و سوزش وحشتناکی ایجاد میکنه. در ضمن، بوی سرکه میتونه برای سگ بسیار آزاردهنده باشه.
بدتر شدن خارش در شب معمولاً یه پرچم قرمز برای آلودگی به جرب سارکوپتیک (گَری) هست. این مایتهای میکروسکوپی با گرمای بدن که شبها کمی افزایش پیدا میکنه، فعالتر میشن. همچنین شبها ساکتتر شدن فضای خونه باعث میشه تمرکز حواس صاحب و سگ روی خارش بیشتر بشه و به نظر برسه که شدتش بالا رفته.
بعضی از عوامل خارش مثل جرب سارکوپتیک (Sarcoptes scabiei) و قارچ رینگ ورم میتونن از سگ به انسان منتقل بشن و ایجاد خارش و ضایعات پوستی کنن. به این بیماریها زئونوز میگن. البته جای نگرانی نیست، چون این انگلها چرخه زندگی خودشون رو کامل نمیتونن روی پوست انسان طی کنن و با درمان سگ، مشکل شما هم خودبهخود برطرف میشه.
بستگی کامل به علت داره. خارش ناشی از کک با یک دوز داروی ضدکک و تمیز کردن محیط ظرف ۲۴ تا ۴۸ ساعت قطع میشه. عفونت باکتریایی به ۱۰ تا ۱۴ روز مصرف آنتیبیوتیک نیاز داره. آلرژی غذایی حداقل ۸ هفته رژیم محدود میخواد، و درماتیت آتوپیک یه بیماری مادامالعمره که فقط باید مدیریت و کنترل بشه و درمان قطعی نداره.
🐾 نیاز به مشاوره دامپزشکی داری؟
همین حالا مشاوره بگیر