سگ ۹ ساله تون که چند ماهه بخاطر بیماری کوشینگ تحت درمان با تریلوستانه، امروز صبح که از خواب بیدار شد، ناگهان دچار تنگی نفس شدید و وحشتناک شد. دهنش بازه، نفس نفس میزنه، لثه هاش بنفش-خاکستری شده، و یهو روی زمین میفته و بیهوش میشه (سنکوپ). میبرینش اورژانس دامپزشکی، اکوکاردیوگرافی نشون میده بطن راست بشدت گشاد شده (Cor Pulmonale حاد) و شریان ریوی بزرگ و متسع شده. دامپزشک میگه: "متاسفانه علائم ترومبوآمبولی ریوی (Pulmonary Thromboembolism - PTE) هست — لخته خون از یه جای بدن (احتمالا دهلیز راست یا وریدهای عمقی) کنده شده و رفته توی ریه." ترومبوآمبولی ریوی یک اورژانس قلبی-تنفسی مرگبار است که اغلب تشخیص داده نمیشود و در کالبدگشایی (Necropsy) بطور اتفاقی کشف میشود. شیوع واقعی PTE در سگ و گربه احتمالا بسیار بیشتر از موارد بالینی تشخیص داده شده است. مکانیسم: یه لخته خون (Thrombus) که در وریدهای عمقی (DVT)، دهلیز راست (در کاردیومیوپاتی یا کرم قلب)، یا حتی در نوک کاتتر وریدی تشکیل شده، از جای خود کنده شده (Embolus) و از طریق ورید اجوف (Vena Cava) به دهلیز راست، بطن راست، و نهایتا شریان ریوی میرسد. اگه لخته بزرگ باشه (Saddle Embolus)، شریان اصلی ریوی مسدود شده و مرگ ناگهانی (Acute Cor Pulmonale و شوک کاردیوژنیک) اتفاق میفتد. اگه لخته کوچیک تر باشه، شاخه های دیستال شریان ریوی مسدود شده و انفارکتوس ریوی (مرگ بافت ریه) و هیپوکسمی شدید ایجاد میشود. تشخیص PTE در دامپزشکی بسیار چالش برانگیز است و نیاز به ظن بالینی قوی دارد. بیاین این اورژانس مرگبار را عمیق بررسی کنیم.
ترومبوآمبولی ریوی (Pulmonary Thromboembolism) یک اورژانس مرگبار است. یک لخته خون (Thrombus) که معمولا در وریدهای عمقی پاها، دهلیز راست قلب، یا اطراف کاتتر وریدی تشکیل شده، از جای خود کنده شده (Embolus) و از طریق جریان خون وریدی به قلب راست و سپس شریان ریوی میرسد. لخته، شریان ریوی را مسدود میکند. اگه لخته بزرگ باشد (Saddle Embolus)، جریان خون به کل ریه قطع شده و مرگ ناگهانی رخ میدهد. اگه لخته کوچکتر باشد، بخشی از ریه دچار انفارکتوس (مرگ بافتی) میشود. علل زمینه ای: بیماری کوشینگ، IMHA، سندرم نفروتیک، پانکراتیت، سرطان، سپسیس.
بیماری های پروترومبوتیک (افزایش انعقادپذیری خون): ۱) بیماری کوشینگ (هیپرآدرنوکورتیسیسم) شایع ترین علت. کورتیزول بالا باعث افزایش فاکتورهای انعقادی و کاهش فیبرینولیز میشود. ۲) IMHA (کم خونی همولیتیک خودایمنی) دومین علت شایع. ۳) سندرم نفروتیک (گلومرولونفریت با از دست دادن پروتئین): آنتی ترومبین III (پروتئین ضد انعقاد طبیعی بدن) از کلیه دفع میشود. ۴) پانکراتیت حاد. ۵) لنفوم و سایر سرطان ها (ترشح فاکتور بافتی). ۶) سپسیس و DIC. ۷) کرم قلب (دیروفیلاریازیس) که باعث آسیب به دیواره شریان ریوی و تشکیل لخته درجا (In-situ Thrombosis) میشود.
تشخیص PTE بسیار چالش برانگیز است. استاندارد طلایی: CT آنژیوگرافی (CTPA) که نقص پرشدگی (Filling Defect) در شریان ریوی را نشان میدهد. این دستگاه فقط در مراکز فوق تخصصی موجود است. اکوکاردیوگرافی: اتساع حاد بطن راست (Cor Pulmonale)، حرکت متناقض سپتوم بین بطنی. آزمایش D-dimer: محصول تخریب فیبرین که در PTE بشدت بالا میرود (بالای ۱۰۰۰-۲۰۰۰ ng/mL). D-dimer حساسیت بالا ولی اختصاصیت پایین دارد (یعنی اگه منفی باشه، PTE را رد میکند، ولی اگه مثبت باشه، حتما PTE نیست). رادیوگرافی قفسه سینه: معمولا نرمال است! (الیگمیک ریه) یا ممکن است نشانه های غیراختصاصی مثل پرخونی عروق و کاردیومگالی راست را نشان دهد.
درمان PTE بستگی به شدت دارد. برای PTE حاد تهدیدکننده زندگی: ترومبولیتیک ها (tPA یا استرپتوکیناز) که لخته را بطور فعال حل میکنند. خطر خونریزی شدید (مغزی، ریوی) بالاست. برای PTE تحت حاد یا برای پیشگیری از تشکیل لخته جدید: ضد انعقادها (هپارین، وارفارین، ریواروکسابان). متاسفانه پیش آگهی PTE در دامپزشکی بد است. نرخ مرگ در PTE حاد با Saddle Embolus نزدیک به ۱۰۰ درصد است. در PTE کوچکتر، با درمان تهاجمی، ۴۰-۶۰ درصد بیماران زنده میمانند.
بله. PTE در گربه ها نیز اتفاق میفتد، هرچند شیوع آن کمتر از سگ هاست. شایع ترین علت در گربه: کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک (HCM). در HCM گربه، دهلیز چپ بشدت بزرگ شده و خون در آن استاز پیدا میکند. این استاز باعث تشکیل لخته در دهلیز چپ میشود. این لخته معمولا از طریق آئورت به شریان های اندام عقبی میرود (ترومبوآمبولی آئورت یا Saddle Thrombus) که باعث فلج حاد پاهای عقب میشود. گاهی لخته از دهلیز راست (در نارسایی قلب راست) منشا گرفته و PTE ایجاد میکند. علائم، تشخیص و درمان مشابه سگ هاست.
🐾 نیاز به مشاوره دامپزشکی داری؟
همین حالا مشاوره بگیر