سگ ۸ ساله تون از نژاد گلدن رتریور، چند هفته ای هست که لنگ میزنه. اول فکر کردین آرتروز داره، ولی مسکن (NSAID) هم دادین بهتر نشده. الان بالای زانوش یه تورم سفت و دردناک درآورده که با دست زدن بهش سگ ناله میکنه. میبرینش دامپزشکی، رادیوگرافی میدن و یه ضایعه استخوانی با الگوی "Sunburst" (انفجار خورشیدی) و مثلث Codman (بالا رفتن پریوست) در متافیز distal femur میبینن. دامپزشک میگه: "متاسفانه شبیه استئوسارکوم (Osteosarcoma) هست — باید بیوپسی بشه." استئوسارکوم (Osteosarcoma - OSA) شایع ترین تومور بدخیم اولیه استخوان در سگ هاست (۸۵ درصد تمام تومورهای استخوانی). این تومور بشدت تهاجمی، دردناک و مستعد متاستاز سریع (عمدتا به ریه) است. بیش از ۹۰ درصد سگ های مبتلا در زمان تشخیص، میکرومتاستاز ریوی دارن که در رادیوگرافی دیده نمیشه. OSA در سگ های نژاد بزرگ و غول پیکر (گلدن رتریور، روتوایلر، گریت دین، ژرمن شپرد، سنت برنارد) و در میانسالی تا پیری (میانگین ۷-۹ سالگی) شایع تره. در گربه ها، OSA بسیار نادرتر از سگ هاست، ولی رفتار بیولوژیکش معمولا خوش خیم تر و متاستاز دیرتر اتفاق میفته. درمان استاندارد طلایی: قطع عضو (Amputation) برای کنترل درد و برداشتن تومور اولیه، همراه با شیمی درمانی سیستمیک (کربوپلاتین یا داکسوروبیسین) برای هدف قرار دادن میکرومتاستازهای ریوی. نکته مهم: سگ ها با سه پا زندگی شاد، فعال و کاملی دارن و کیفیت زندگی پس از قطع عضو عالیه. بیاین این تومور تهاجمی رو عمیق بررسی کنیم.
استئوسارکوم یا OSA شایع ترین تومور بدخیم اولیه استخوان در سگ هاست و ۸۵ درصد تمام تومورهای استخوانی را تشکیل میدهد. نژادهای مستعد: گلدن رتریور، روتوایلر، گریت دین، ژرمن شپرد، سنت برنارد، دوبرمن. سن بروز دو پیک سنی دارد. یکی در سگ های جوان ۱۸ تا ۲۴ ماهگی در نژادهای غول پیکر مثل گریت دین و دیگری در سگ های مسن ۷ تا ۹ سالگی در نژادهای بزرگ مثل گلدن. OSA در نژادهای زیر ۱۵ کیلوگرم نادر است. محل شایع استخوان های بلند اندام حرکتی قدامی دو برابر اندام خلفی است. شایع ترین محل distal radius یا مچ دست و proximal humerus یا بالای بازو است.
استئوسارکوم یکی از دردناک ترین تومورهاست. درد ناشی از تخریب استخوان، فشار تومور روی پریوست که پوشش عصب دار استخوان است، و شکستگی های میکروسکوپی میباشد. این درد به داروهای ضدالتهاب مثل ملوکسیکام به تنهایی پاسخ نمیدهد. کنترل درد چندوجهی شامل: اول قطع عضو یا Amputation که موثرترین راه کنترل درد است و منبع درد کاملا حذف میشود. دوم قبل از جراحی: گاباپنتین برای درد نوروپاتیک، ترامادول به عنوان اپیوئید، و NSAID به عنوان کمک کننده. سوم رادیوتراپی تسکینی یا Palliative Radiation برای سگ هایی که کاندید قطع عضو نیستن. سه تا چهار جلسه رادیوتراپی درد را در ۷۰ تا ۸۰ درصد سگ ها برای ۲ تا ۴ ماه کنترل میکند.
خیر. این بزرگترین نگرانی صاحبان و بزرگترین سوءتفاهم درباره درمان OSA است. سگ ها برخلاف انسان، مفهوم روانی از دست دادن عضو یا Body Image را ندارند. سگ های سه پا که Tripod Dogs نامیده میشوند، پس از دوره نقاهت ۲ تا ۴ هفته میتوانند بدوند، بازی کنند، شنا کنند و زندگی کاملا شاد و فعالی داشته باشند. قطع عضو، منبع درد طاقت فرسای تومور استخوانی را برای همیشه حذف میکند. سگ ترجیح میدهد بدون درد روی سه پا زندگی کند تا اینکه با چهار پا درد بکشد.
شیمی درمانی ضروریه، حتی اگه متاستاز ریوی در رادیوگرافی دیده نشه. چرا که بیش از ۹۰ درصد سگ ها در زمان تشخیص، میکرومتاستاز ریوی دارند که با چشم و رادیوگرافی دیده نمیشود. میانگین بقا با قطع عضو تنها و بدون شیمی درمانی ۴ تا ۶ ماه است. با قطع عضو همراه با شیمی درمانی مثل کربوپلاتین یا داکسوروبیسین ۱۰ تا ۱۲ ماه است. ۲۰ تا ۲۵ درصد سگ ها بیش از ۲ سال زنده میمانند. ۵ تا ۱۰ درصد سگ ها بیش از ۳ سال. شیمی درمانی در سگ ها برخلاف انسان، عوارض شدید ندارد و فقط تهوع خفیف و بی حالی ۲ تا ۳ روز داشته و کیفیت زندگی را مختل نمیکند.
بله، ولی در گربه ها بسیار نادرتر از سگ هاست. OSA در گربه ها معمولا در سنین بالاتر با میانگین ۱۰ تا ۱۲ سالگی و بدون نژاد خاصی دیده میشود. تفاوت مهم این است که OSA گربه رفتار بیولوژیک خوش خیم تری نسبت به سگ دارد. متاستاز ریوی در زمان تشخیص در گربه ها نادرتر و کمتر از ۱۰ درصد است. درمان استاندارد قطع عضو یا Amputation است. برخلاف سگ، در گربه ها قطع عضو به تنهایی و بدون شیمی درمانی میتواند درمان قطعی باشد و میانگین بقای بالایی بیش از ۲ تا ۳ سال دارد. شیمی درمانی فقط در موارد متاستاتیک یا عود استفاده میشود.
🐾 نیاز به مشاوره دامپزشکی داری؟
همین حالا مشاوره بگیر