پوست اولین سد دفاعی بدن در برابر دنیای بیرونه. وقتی این سد میشکنه - چه با یه بریدگی کوچیک، چه با یه سوختگی دردناک - راه برای باکتریها، قارچها و عفونت باز میشه. سگها و گربههای کنجکاو هر روز خودشون رو توی موقعیتهای خطرناک میندازن: دویدن توی شیشه شکسته، پریدن روی اجاق داغ، جویدن سیم برق، یا گاز گرفتن توسط حیوون دیگه. دونستن اینکه چطور یه زخم رو درست تمیز و پانسمان کنین، یا چطور سوختگی رو قبل از رسیدن به دامپزشک مدیریت کنین، میتونه تفاوت بین بهبودی سریع و یه عفونت مرگبار باشه. بیاین با هم اصول طلایی مراقبت از زخم رو یاد بگیریم.
هر زخمی قصه خودش رو داره و درمانش هم فرق میکنه. مهمترین دستهبندی زخمها رو بشناسین:
سطحیترین نوع زخم. معمولاً از کشیده شدن پوست روی سطوح زبر (آسفالت، سیمان) ایجاد میشه. لایه رویی پوست (اپیدرم) خراشیده میشه، قرمز و حساسه، ولی خونریزی عمقی نداره. این زخمها معمولاً با تمیز کردن ساده و پماد آنتیبیوتیک خوب میشن. زخم پنجه هم اغلب از نوع خراش و ساییدگیه.
زخمهای عمیقتر با لبههای تمیز (بریدگی با چاقو یا شیشه) یا لبههای ناهموار (پارگی با سیم خاردار یا گازگرفتگی). این زخمها میتونن عضلات، تاندونها و عروق خونی رو درگیر کنن. خونریزی ممکنه شدید باشه. زخمهای گازگرفتگی (مخصوصاً از گربه) ظاهر کوچیکی دارن ولی عمقشون زیاده و بشدت مستعد عفونت و آبسه هستن. بخیه زدن در ۶-۸ ساعت اول (دوره طلایی) برای بهبود سریع و کمترین اسکار ضروریه.
زخمهای عمیق و باریک ناشی از فرو رفتن میخ، سوزن، چنگال گربه، دندون حیوون دیگه یا خار. خطر این زخمها اینه که دهانه کوچیکشون زود بسته میشه، ولی باکتریها در عمق زخم حبس میشن و آبسه (تجمع چرک) ایجاد میکنن. تب، تورم گرم و دردناک و خروج چرک از علائم آبسه هستن. این زخمها هرگز نباید بخیه بشن (باید باز بمونن تا تخلیه بشن).
تصادف با ماشین، افتادن از ارتفاع یا گیر کردن بین در میتونه باعث جدا شدن پوست از بافت زیرین (Degloving) بشه. این زخمها وسیع، آلوده و بسیار دردناک هستن و نیاز به جراحی فوری دارن. هرگز سعی نکنین پوست کنده شده رو خودتون برگردونین سر جاش.
سوختگیها بر اساس عامل ایجادکننده به سه دسته حرارتی، شیمیایی و الکتریکی تقسیم میشن. هر کدوم درمان متفاوتی دارن و استفاده از درمان اشتباه (مثلاً مالیدن روغن روی سوختگی شیمیایی) فاجعه میاره.
شایعترین نوع سوختگی. ریختن آب جوش یا روغن داغ روی حیوون (حادثه در آشپزخانه)، پریدن روی بخاری یا شومینه، یا گرمازدگی شدید که خودش باعث سوختگی پوست میشه. سوختگی آسفالت در تابستون هم از این نوعه - بالشتکهای پنجه مستقیماً با سطح ۶۰-۷۰ درجه تماس پیدا میکنن و تاول میزنن. سوختگیهای حرارتی رو با آب سرد (نه یخ!) خنک کنین.
وایتکس، جوهرنمک، لولهبازکن، اسید باتری، مواد شوینده قوی و بعضی کودهای شیمیایی. این مواد بافت پوست رو میسوزونن و نکروز (مرگ بافتی) ایجاد میکنن. نکته حیاتی: هرگز روی سوختگی شیمیایی روغن، کره یا پماد نمالین! این کار ماده شیمیایی رو میبنده روی پوست و سوختگی رو بدتر میکنه. باید ۱۵-۲۰ دقیقه با آب فراوان شستشو داد تا ماده کاملاً رقیق و شسته بشه.
تولهها و بچه گربهها عاشق جویدن سیم هستن. برقگرفتگی باعث سوختگی عمیق و کربونیزه شدن بافت در گوشه دهان و زبان میشه. خطر بزرگتر، آریتمی قلبی و تشنج ناشی از شوک الکتریکیه. حتی اگه سوختگی دهان کوچیک به نظر میرسه، حیوون باید از نظر قلبی بررسی بشه. سیمهای برق رو با محافظ بپوشونین.
برای زخمهای سطحی: اول با آب ولرم و صابون ملایم (صابون بچه یا صابون بتادین) اطراف زخم رو بشورین. بعد با سرم نمکی (نرمال سالین) استریل خود زخم رو شستشو بدین. از بتادین رقیق شده (رنگ چای کمرنگ) یا کلرهگزیدین ۰.۰۵٪ برای ضدعفونی استفاده کنین. هرگز از الکل سفید یا آب اکسیژنه استفاده نکنین که بافت سالم رو هم میسوزونن. موهای اطراف زخم رو کوتاه کنین تا به زخم نچسبن و عفونت نکنن.
برای سوختگی حرارتی: فوراً محل سوختگی رو با آب سرد (نه یخ!) به مدت ۱۰-۱۵ دقیقه خنک کنین. آب یخ یا کمپرس یخ باعث انقباض عروق و آسیب بیشتر به بافت میشه. از ریختن روغن، کره، خمیردندون، سفیده تخممرغ یا هر ماده دیگه روی سوختگی خودداری کنین. برای سوختگی شیمیایی: ۱۵-۲۰ دقیقه با آب فراوان شستشو بدین. پودرهای شیمیایی (مثل آهک) رو قبل از شستشو با برس نرم پاک کنین.
یه لایه پماد آنتیبیوتیک (مثل فوسیدین یا سیلور سولفادیازین) بزنین. یه گاز استریل (Telfa pad که به زخم نمیچسبه) روی زخم بذارین. دورش رو با باند چسبی نرم و منعطف (Vet Wrap) بپیچین، نه خیلی سفت که جریان خون قطع بشه. پانسمان رو هر ۲۴-۴۸ ساعت عوض کنین. اگه بوی بد، ترشح یا تورم داشت، پانسمان رو باز کنین و زخم رو چک کنین. هرگز زخم رو باز و بدون پانسمان نذارین که حیوون لیس بزنه.
بزاق حیوانات پر از باکتریه و لیسیدن زخم، اون رو عفونی میکنه. از قلاده الیزابت (کله کدو) استفاده کنین. جوراب نخی یا لباس محافظ (رکاوری سوئیت) برای پوشوندن پانسمان مفیده. با مشاور دامپزشکی پت منتور برای انتخاب پماد مناسب و نحوه پانسمان مشورت کنین.
بتادین (پوویدون آیوداین) رقیق شده با آب (رنگ چای کمرنگ) یا کلرهگزیدین ۰.۰۵٪ بهترین گزینهها هستن. این مواد باکتریها رو میکشن ولی به بافت سالم آسیب نمیزنن. هرگز از الکل سفید یا آب اکسیژنه استفاده نکنین! الکل بافت سالم رو میسوزونه و درد شدید ایجاد میکنه. آب اکسیژنه هم بافت گرانوله (بافت جدید ترمیمی) رو تخریب میکنه. سرم نمکی استریل (نرمال سالین) بهترین مایع برای شستشوی اولیه زخمه.
گازگرفتگی گربه رو هرگز دستکم نگیرین! دندونهای نازک و تیز گربه مثل سوزن باکتریها (پاستورلا) رو به عمق بافت تزریق میکنن. دهانه زخم کوچیکه و زود بسته میشه، ولی عفونت در عمق زخم آبسه ایجاد میکنه. درمان: شستشوی کامل با بتادین رقیق، آنتیبیوتیک خوراکی تجویزی دامپزشک (پماد به تنهایی کافی نیست)، و هرگز زخم رو بخیه نزنین. اگه ورم، درد و <a href='/disease/tab-dar-sag/'>تب</a> ایجاد شد، نیاز به تخلیه آبسه داره.
فوراً پنجه رو ۱۰-۱۵ دقیقه با آب سرد (نه یخ) خنک کنین. با سرم نمکی بشورین. پماد سوختگی مثل سیلور سولفادیازین (طبق تجویز دامپزشک) بزنین. پانسمان با گاز استریل که به زخم نچسبه. از کفش مخصوص سگ یا جوراب محافظ استفاده کنین. پیادهروی رو تا بهبودی کامل ممنوع کنین. سوختگی درجه ۲ و ۳ (تاول، کنده شدن بالشتک) نیاز به دامپزشک داره. <a href='/disease/heatstroke-in-dogs/'>پیشگیری از گرمازدگی</a> و تست ۵ ثانیه آسفالت رو فراموش نکنین.
قلاده الیزابت (کله کدو یا E-Collar) استاندارد طلاییه. از نوع پلاستیکی یا بادی (Donut collar) استفاده کنین. جوراب نخی یا لباس محافظ (Recovery Suit) هم گزینه خوبیه. پانسمان رو با Vet Wrap بپیچین و روی بالاترین قسمت چسب پزشکی بزنین. اسپریهای تلخکننده (Bitter Spray) میتونن کمک کنن، ولی روی زخم باز نزنین. لیسیدن نه تنها زخم رو عفونی میکنه، بلکه باعث باز شدن بخیهها و Hot Spot هم میشه.
دوره طلایی بخیه: ۶-۸ ساعت اول بعد از آسیب. زخمهای عمیقتر از پوست (عضله دیده بشه)، زخمهای با لبههای باز و خونریزیدهنده، زخمهای بلندتر از ۲-۳ سانتیمتر. زخمهای گازگرفتگی و سوراخشدگی رو نباید بخیه زد (باید باز بمونن تا تخلیه بشن). زخمهای عفونی یا آلوده هم بخیه نمیشن. بعد از ۱۲-۲۴ ساعت، بخیه زدن فایده نداره و حتی مضر میشه. دامپزشک با دبریدمان (برداشتن بافت مرده) و شستشوی عمیق تصمیم میگیره.
🐾 نیاز به مشاوره دامپزشکی داری؟
همین حالا مشاوره بگیر