سگ ۶ سالهتون این روزها انگار تنبلتر از همیشهست. بیشتر روز رو میخوابه، دیگه مثل قبل برای پیادهروی ذوق نداره، و با اینکه مثل همیشه بهش غذا میدین — یا حتی کمتر — چاق و سنگین شده. موهاش خشک و زبر شدن، پشتش و پهلوهایش تکهتکه طاس انداخته، و پوستش سرد و ضخیم شده. چند بار هم عفونت گوش و عفونت پوستی گرفته که با درمان خوب شدن ولی عود کردن. اگه سگتون از نژادهای مستعد مثل گلدن رتریور یا دوبرمن باشه، این علائم عملاً فریاد میزنن: "تیروئیدم رو چک کن!" کمکاری تیروئید (Hypothyroidism) یه بیماری خاموش و تدریجیه که متابولیسم کل بدن رو خاموش میکنه. خبر خوش: درمانش یکی از موفقترین و ارزونترین درمانهای دامپزشکیه و سگ مبتلا میتونه زندگی کاملاً نرمالی داشته باشه. بیاین این بیماری رو از دریچه تخصصی و دقیق بررسی کنیم.
غده تیروئید از دو لوب تشکیل شده که دو طرف نای، درست زیر حنجره قرار دارن. این غده تحت کنترل محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-تیروئید کار میکنه: هیپوتالاموس ← TRH (هورمون آزادکننده تیروتروپین) ← هیپوفیز ← TSH (هورمون محرک تیروئید) ← تیروئید ← تولید T4 (تیروکسین) و T3 (ترییدوتیرونین). T4 فرم اصلی ذخیرهای و T3 فرم فعال بیولوژیکه. ۸۰٪ T3 بدن از تبدیل T4 به T3 در بافتهای محیطی (کبد، کلیه، عضلات) ساخته میشه، نه خود تیروئید. هورمونهای تیروئیدی مثل پدال گاز متابولیسم عمل میکنن: مصرف اکسیژن سلولی رو زیاد میکنن، متابولیسم کربوهیدرات و چربی رو تنظیم میکنن، و برای رشد طبیعی، تکامل عصبی و ترمیم بافتها ضروری هستن.
شایعترین علت کمکاری تیروئید اولیه در سگها (حدود ۵۰٪ موارد). یه بیماری خودایمنی که در اون لنفوسیتها (گلبولهای سفید) به اشتباه به سلولهای فولیکولار تیروئید حمله میکنن و به تدریج غده رو تخریب میکنن. بافت تیروئید پر از سلولهای التهابی میشه و توانایی تولید هورمون رو از دست میده. این روند ماهها تا سالها طول میکشه. همزمانی این بیماری با سایر بیماریهای خودایمنی مثل IMHA و پلیآرتریت ایمنی دیده میشه.
دومین علت شایع. بافت تیروئید بدون التهاب مشخص، با بافت چربی و همبند جایگزین میشه. علت دقیقش ناشناختهست (ایدیوپاتیک).
مشکل از خود تیروئید نیست، بلکه هیپوفیز TSH کافی تولید نمیکنه. علت: تومور هیپوفیز، ناهنجاری مادرزادی، یا سرکوب توسط داروها (کورتیکواستروئیدها).
گلدن رتریور، دوبرمن پینچر، لابرادور رتریور، کوکر اسپانیل، داچشوند، ایرلندی ستر، گریت دین. بروز بیماری معمولاً در میانسالی (۴-۱۰ سالگی).
کمبود هورمون تیروئید همه ارگانها رو تحت تاثیر قرار میده:
درمان کمکاری تیروئید، درمان جایگزینی هورمون تیروئیده — یعنی همون T4 رو که بدن نمیسازه، بصورت قرص بهش میدیم. لووتیروکسین سدیم (با نام تجاری Soloxine یا Thyro-Tabs) فرم سنتتیک T4 هست.
سه گانه کلاسیک هیپوتیروئیدیسم: افزایش وزن با اشتهای کم یا طبیعی، بی حالی و خواب آلودگی، ریزش موی متقارن بدون خارش. افتراق از کوشینگ: در کوشینگ اشتها زیاد (پرخوری)، شکم گلدانی و پوست نازک و شکننده داریم. در هیپوتیروئید اشتها کم یا طبیعی، چاقی یکنواخت (نه فقط شکم)، و پوست ضخیم و سرد داریم. در کوشینگ PU/PD شدید (تشنگی و ادرار زیاد) علامت بارزه، در هیپوتیروئید معمولا PU/PD نداریم. تشخیص قطعی فقط با آزمایش خون (T4 و TSH برای هیپوتیروئید، LDDST و ACTH Stimulation برای کوشینگ).
T4 توتال تست غربالگری اولیه است، نه تشخیص قطعی. محدوده نرمال T4 توتال در سگ: ۱-۴ µg/dL. T4 زیر ۱ µg/dL مطرح کننده کم کاری تیروئیده، ولی میتونه در سندرم بیماری یوتیروئید (Euthyroid Sick Syndrome) هم پایین بیاد. یعنی هر بیماری جدی دیگه (عفونت، نارسایی کلیه، سرطان) میتونه T4 رو موقتا سرکوب کنه بدون اینکه تیروئید مشکل داشته باشه. برای تشخیص دقیق، T4 آزاد به روش دیالیز تعادلی (Free T4 by ED) + TSH باید اندازه گیری بشه. TSH بالا + T4 آزاد پایین = تایید هیپوتیروئیدیسم اولیه.
لووتیروکسین سدیم (با دوز ۲۰ µg/kg هر ۱۲ ساعت) جایگزین هورمون T4 میشه. بهبود علائم: افزایش انرژی ۱-۲ هفته، بهبود خلق و کاهش بی حالی ۲-۴ هفته. علائم پوستی دیرتر: ریزش موی اولیه ممکنه در ۲-۴ هفته اول بدتر بشه (ریزش موهای مرده و شروع رشد موهای جدید). رویش مجدد مو ۴-۸ هفته طول میکشه. پایش: T4 توتال ۴-۶ ساعت بعد از دوز صبح، ۴-۸ هفته بعد از شروع درمان. هدف: T4 در محدوده ۳-۴ µg/dL. درمان مادام العمره.
دم موشی (Rat Tail) اصطلاحی برای ریزش موی کامل و متقارن دم است که ظاهری شبیه دم موش ایجاد میکنه. این علامت تقریبا پاتوگنومونیک (اختصاصی) کم کاری تیروئید در سگ هاست. مکانیسم: هورمون های تیروئیدی برای فاز رشد (آناژن) فولیکول های مو ضروری هستن. کمبود T4 باعث توقف رشد مو و ورود فولیکول ها به فاز استراحت (تلوژن) میشه. دم و نواحی اصطکاکی (گردن، پشت) اولین جاهایی هستن که مو از دست میدن. با درمان لووتیروکسین، موهای دم ۲-۳ ماه بعد شروع به رشد مجدد میکنن.
کم کاری تیروئید اولیه (مشکل از خود غده تیروئید) در گربه ها بسیار نادره. برعکس، پرکاری تیروئید (هیپرتیروئیدیسم) در گربه های مسن (بالای ۸ سال) بسیار شایعه. کم کاری تیروئید در گربه معمولا ثانویه به درمان پرکاری تیروئید (با متیمازول، جراحی یا ید رادیواکتیو) ایجاد میشه و یاتروژنیک است. گربه های مبتلا علائمی مثل افزایش وزن، بی حالی، یبوست، ریزش مو و سبوره (شوره) نشون میدن. تشخیص و درمان مشابه سگ هاست (T4 پایین، TSH بالا، درمان با لووتیروکسین).
🐾 نیاز به مشاوره دامپزشکی داری؟
همین حالا مشاوره بگیر